Jaki poliwęglan do szklarni: 4, 6 czy 10 mm?

Na warunki panujące wewnątrz szklarni wpływa nie tylko grubość pokrycia. Równie ważne są budowa komór, masa powierzchniowa, zabezpieczenie przed promieniowaniem UV oraz sposób współpracy paneli ze stelażem. Jeżeli zastanawiasz się, jaki poliwęglan do szklarni wybrać, warto przede wszystkim uwzględnić sposób jej użytkowania. Przy uprawach prowadzonych od wiosny do jesieni wymagania będą inne niż w przypadku wydłużania sezonu na chłodniejsze miesiące. Najczęściej porównuje się płyty o grubości 4, 6 i 10 mm. Każdy z tych wariantów ma określone zastosowanie i powinien być dopasowany do konkretnego modelu szklarni ogrodowej.

Co oznacza grubość poliwęglanu?

Wartość 4, 6 lub 10 mm określa całkowitą grubość arkusza. W szklarniach stosuje się przede wszystkim poliwęglan komorowy, którego wnętrze tworzą kanaliki oddzielone cienkimi ściankami. Powietrze zamknięte w komorach ogranicza przepływ ciepła przez materiał. Na właściwości pokrycia wpływają więc również liczba ścianek i sposób ułożenia wewnętrznych przegród. Dwa arkusze o takim samym wymiarze przekroju mogą mieć inne parametry cieplne i optyczne. Przy dokładniejszym porównaniu pomocny jest współczynnik przenikania ciepła U, jeśli znajduje się w specyfikacji. Im niższa wartość, tym mniejsze przenikanie ciepła przez przegrodę.

Poliwęglan 4 mm – czy wystarczy do szklarni?

Panele 4 mm są w zupełności wystarczające, pod warunkiem że stelaż został fabrycznie dostosowany do takiego poszycia. Dobrze sprawdzają się przede wszystkim przy standardowej uprawie sezonowej, prowadzonej od wiosny do jesieni. W takim zastosowaniu większe znaczenie od samej liczby milimetrów ma prawidłowe podparcie arkuszy, rozstaw profili i sposób ich zamocowania.

Poliwęglan 6 mm – kiedy warto go rozważyć?

Poliwęglan 6 mm ma większą przestrzeń pomiędzy zewnętrznymi powierzchniami arkusza niż cieńszy wariant. Przy porównywalnym układzie komór może dzięki temu skuteczniej ograniczać przepływ ciepła. Takie rozwiązanie sprawdzi się szczególnie wtedy, gdy zależy nam na wydłużeniu sezonu uprawowego i wolniejszym wychładzaniu wnętrza po zachodzie słońca. Nie jest jednak potrzebne w każdej szklarni. Przy użytkowaniu głównie w cieplejszej części roku prawidłowo dobrane cieńsze panele mogą całkowicie spełniać swoją funkcję. Decyzję warto więc powiązać z przeznaczeniem obiektu i budową stelaża.

Poliwęglan 10 mm – co daje bardziej rozbudowana płyta?

W najgrubszym z porównywanych wariantów szczególnie ważna jest jego wewnętrzna struktura. Tego typu płyty mogą mieć więcej ścianek i komór, a zamknięte między nimi powietrze pomaga ograniczać utratę ciepła.

Takie pokrycie warto rozważyć przede wszystkim wtedy, gdy ważne są:

• dłuższy okres użytkowania szklarni,
• ograniczenie wychładzania podczas chłodnych nocy,
• lepsze właściwości izolacyjne,
• uprawy rozpoczynane wcześniej wiosną lub prowadzone później jesienią.

Nie jest to rozwiązanie zarezerwowane wyłącznie dla dużych obiektów. Rozmiar szklarni i parametry paneli to dwie odrębne kwestie. Kluczowe jest natomiast dopasowanie profili i systemu mocowania do zastosowanego materiału.

Najważniejsze różnice w grubościach poliwęglanu

Tabela pokazuje najważniejsze różnice użytkowe. Dokładne właściwości zależą również od układu komór, ilości materiału oraz parametrów konkretnego produktu.

Grubość poliwęglanu a izolacja cieplna

Właściwości izolacyjne pokrycia komorowego wynikają w dużej mierze z powietrza zamkniętego pomiędzy jego ściankami. Przy podobnej budowie większy przekrój może ograniczyć przenikanie ciepła, a dodatkowe komory jeszcze poprawiają ten efekt. Ma to szczególne znaczenie po zachodzie słońca. W ciągu dnia wnętrze nagrzewa się dzięki promieniowaniu słonecznemu, natomiast nocą zgromadzona energia stopniowo przenika na zewnątrz. Lepsza izolacja spowalnia ten proces, ale nie zatrzymuje go całkowicie. Na temperaturę wpływają również szczelność połączeń, drzwi i okien, warunki zewnętrzne, rodzaj podłoża oraz wentylacja.

Czy grubsza płyta oznacza większą wytrzymałość?

Nie należy utożsamiać grubości panelu z odpornością całej szklarni. Arkusz o większym przekroju może być sztywniejszy od cieńszego odpowiednika o podobnej budowie, jednak na zachowanie obiektu podczas wiatru lub obciążenia śniegiem wpływają także:

• materiał i przekrój profili,
• rozstaw elementów nośnych,
• sposób zamocowania pokrycia,
• połączenia stelaża,
• sposób zakotwienia,
• poprawność montażu.

Grubość a przepuszczalność światła

Rośliny potrzebują odpowiedniej ilości światła do prawidłowego rozwoju, dlatego przepuszczalność światła jest jednym z ważniejszych parametrów pokrycia.

W bardziej rozbudowanych panelach promienie przechodzą przez większą liczbę ścianek, co nieznacznie zmniejsza ich transmisję w porównaniu z prostszą strukturą. Na ostateczny wynik wpływają jednak również przejrzystość materiału, układ komór, kolor arkusza oraz zastosowane powłoki. Nie da się więc określić ilości przepuszczanego światła wyłącznie na podstawie grubości. Przy porównywaniu konkretnych produktów najlepiej korzystać z wartości transmisji podanej w ich specyfikacji.

Jak poliwęglan komorowy wpływa na światło?

Komorowa struktura częściowo rozprasza promienie przechodzące przez pokrycie. Dzięki temu światło dociera do wnętrza z mniejszą koncentracją niż przez jednolitą, przejrzystą powierzchnię. Pozwala to ograniczyć bardzo duże różnice pomiędzy intensywnie oświetlonymi a bardziej zacienionymi fragmentami roślin. Stopień rozproszenia zależy od budowy konkretnego arkusza – jego struktury, liczby ścianek i właściwości optycznych.

Masa powierzchniowa – co mówi o płycie?

W specyfikacji można spotkać parametr wyrażony w g/m² lub kg/m². Określa on masę jednego metra kwadratowego materiału. Wyższa wartość może wynikać z większej ilości tworzywa albo bardziej rozbudowanej struktury wewnętrznej. Nie jest jednak samodzielnym wskaźnikiem izolacyjności czy odporności całej szklarni. Najpełniejszy obraz daje zestawienie masy powierzchniowej ze strukturą komór i parametrami cieplnymi.

Ochrona UV niezależnie od wybranej grubości

Poliwęglan użytkowany na zewnątrz przez cały sezon pozostaje narażony na promieniowanie słoneczne. Warstwa UV ogranicza degradację tworzywa i pomaga dłużej zachować jego właściwości. Większa ilość materiału nie zastępuje takiego zabezpieczenia. Ochrona przed promieniowaniem jest istotna niezależnie od wybranego wariantu. Znaczenie ma również prawidłowy montaż. Jeśli warstwa ochronna znajduje się po jednej stronie arkusza, musi być skierowana zgodnie z oznaczeniami zastosowanymi przez producenta.

Czy można wymienić 4 mm na 6 lub 10 mm?

Wymiana poszycia na grubsze nie zawsze jest możliwa w gotowej szklarni. Grubszy arkusz ma inny przekrój, masę i sztywność, dlatego może wymagać odpowiednich profili, uszczelek lub elementów mocujących. W gotowej szklarni najlepiej stosować pokrycie przewidziane dla konkretnego modelu. Zastosowanie innego wariantu bez dostosowania systemu montażowego nie gwarantuje poprawy parametrów całego obiektu.

Czy zawsze warto wybierać najgrubszy wariant?

Wybór najgrubszej płyty nie w każdym przypadku ma uzasadnienie ekonomiczne i praktyczne. Przy standardowych uprawach od wiosny do jesieni dobrze zaprojektowany model z panelami 4 mm może być całkowicie wystarczający. Wariant 6 mm zyskuje na znaczeniu, gdy zależy nam na lepszych właściwościach cieplnych i wydłużeniu sezonu. Pokrycie wielokomorowe 10 mm warto rozważyć przede wszystkim tam, gdzie jednym z głównych celów jest ograniczenie wychładzania wnętrza.

Jaki poliwęglan wybrać na zimę?

Jeżeli szklarnia ma po prostu pozostać zmontowana przez cały rok, o jej odporności na wiatr czy zalegający śnieg decydują parametry kompletnej konstrukcji i sposób zamocowania. Przy prowadzeniu upraw w chłodniejszych miesiącach większego znaczenia nabierają natomiast właściwości cieplne pokrycia. Spośród porównywanych wariantów największy potencjał pod tym względem ma odpowiednio zaprojektowana płyta wielokomorowa 10 mm. Lepsza izolacja nie zapewni jednak sama w sobie dodatniej temperatury podczas silnego mrozu. W nieogrzewanym wnętrzu temperatura nadal będzie spadać. Przy uprawie zimowej trzeba uwzględnić również szczelność obiektu, temperaturę podłoża, wymianę powietrza i – zależnie od potrzeb roślin – źródło ogrzewania.

Jaki poliwęglan do szklarni wybrać?

Płyta 4 mm dobrze sprawdzi się w modelu zaprojektowanym do takiego pokrycia i użytkowanym przede wszystkim sezonowo. Wariant 6 mm zapewnia większy zapas pod względem właściwości cieplnych przy porównywalnej strukturze. Płyty 10 mm, szczególnie w wersji wielokomorowej, warto rozważyć wtedy, gdy ograniczenie strat ciepła ma szczególne znaczenie. Przy porównywaniu szklarni należy więc brać pod uwagę również strukturę komór, ochronę UV, przepuszczalność światła oraz budowę stelaża. Jeżeli dopiero wybierasz pierwszy model, sprawdź nasz poradnik „Jaka szklarnia poliwęglanowa dla początkującego?”. Z kolei wskazówki dotyczące montażu i cyrkulacji powietrza znajdziesz we wpisie „Szklarnia poliwęglanowa – jaka grubość płyty, ustawienie i wentylacja na polskie warunki?”.

FAQ – najczęściej zadawane pytania